İspanya ve İtalya'da bölgesel yönetimlerin Avrupa Birliği'ne giriş ile yaşadıkları siyasi ve idari değişimler


Galvez Frutos M. V.

Diğer, ss.1-62, 2015

  • Basım Tarihi: 2015
  • Sayfa Sayıları: ss.1-62

Özet

 


İspanya ve İtalya, farklı köklerden gelen azınlık gruplar ve dilleri hakkında uzun bir tarihe sahiptir. 1947'de İtalyan Anayasası ile doğan "İtalyan Bölgesel Sistemi" ve 1978'de İspanyol Anayasası ile tanımlanan "İspanya Özerk Toplulukları Sistemi", bu "farklılıkların" varlığını ele aldılar ve bu şekilde dönemin sosyal gerilimlerine yanıt verdiler. Her iki sistem de faşizmin trajik geçmişini unutmak ve sosyal ilerleme modeli inşa etmek niyetiyle bir sosyal mutabakat'ın meyvesi olarak ortaya çıktı. Bu tezin hazırlanmasındaki ana amaç "İspanya ve İtalya'daki bölgesel yönetimlerin Avrupa Birliği'ne girişte yaşadıkları siyasi ve idari değişimleri" araştırmaktır. Bu amaca ulaşmak için analiz edilen: Her iki devletteki adem-i merkeziyetçiliğin tarihsel süreci ve gerçek kapsamı, adem-i merkeziyet sürecinden sonra her iki devletin mahiyeti, devlet ve özerk bölgeleri arasındaki kuvvetler ayrılığı, iki devletin kendine özgü finansal yapısı ve siyasi-idari örgütlenmelerinin incelenmesidir.

Italy and Spain throughout history have hosted in their territories different political, social, economic and cultural realities. This aspect determined the course of their territorial organization at the time when their democratic states were created. Thus, both in Spain and in Italy, at the end of their periods of dictatorship, and as a result of consensus and agreement among different groups, a compound regional State was chosen. In both countries, this decision represents an intermediate position between a separatist federalist tendency and a centralist one. Likewise, neither constitutions clearly defined the existence of a regional state. However, the joint interpretation of the principles of unity and autonomy contained in both texts and the later judicial pronouncements of the Constitutional Court, lead to the development of a clearer interpretation of these models of territorial organization. The Italian Regional State has developed much more slowly than the Spanish State of Autonomous Communities. This has happened because the evolution of the Spanish Regional State has been closely linked to the demands of Catalan and Basque nationalism while the evolution of the Italian Regional State has been more closely linked to satisfying, especially the economic interests of the northern regions. Thus, even though the administrative and political organizations of the Spanish State are very similar to those of the Italian State, the Spanish State has achieved a greater degree of decentralization.